Stirling - Falkirk - Newcastle upon Tyne

Met nog een 230 km voor de boeg reden we vandaag richting de ferry die ons terug zou overbrengen naar IJmuiden. In Falkirk stopten we nog even om de Kelpies te bekijken. De Kelpies vertegenwoordigen de afstamming van het zware paard van de Schotse industrie en economie, die de wagens, ploegen, binnenschepen en kolenschepen trokken in het verleden en die het Falkirk-gebied vormgaven. Het is een soort eerbetoon aan het paard en de beelden bestaan uit inox platen, zijn beiden 30 meter hoog en wegen elk 300 ton. Je kan ze van de binnenkant bezoeken maar dat deden we niet omdat we van de buitenkant al een heel goed beeld kregen. Na nog een uurtje doorrijden reden we terug Engeland binnen en bij een klein antiek winkeltje stopten we nog even om  te kijken of er nog mooie dingen op de kopt te tikken waren. 2 Oude knikkerflessen een een beeldje van 2 vosjes waren de buit van de dag alhoewel er veel meer moois stond. Tegen 15u30 reden we de ferry op en stipt op tijd vertrokken we richting Ijmuiden. Op de ferry zelf is er altijd wel iets te doen en na een beetje gelezen te hebben en wat Zweedse kruiswoordraadsels te hebben opgelost gingen we nog even een kijkje nemen in de lokale ferry- pub waar er een paar live optredens waren. Tegen elf uur zochten we onze kajuit op en genoten we van een goede nachtrust met af en toe wel wat deining. Morgenvroeg nog een dikke 2 uurtjes karren en dan zijn we weer terug in ons Neeroeteren met een 3200 km gereden kilometers en een 190 (te weinig door het slechte weer) wandel kilometers. We mogen besluiten dat Schotland zeker het bezoeken waard is, dat Schotten vriendelijke mensen zijn, dat men er veel rustiger rijdt dan hier, dat het cliché van veel regen klopt maar vooral dat we samen weer een mooie herinnering hebben opgebouwd op die 15 dagen dat we door het land van doedelzakkken, kilts en whiskey hebben rondgereden. Tot volgend jaar !!